MAS NANAISIN KONG MAGING DALUBHASA SA AKING KINAGISNANG WIKA

                “Every language is a temple in which the soul of those who speak it is enshrined.” It is the freedom to speak your own, yet what you speak defines you.

English is a West Germanic language that was first spoken in England and is now the most widely used language in the world. It can be inferred that English language is the second language of almost all Filipino people. English was that which we learn from school, hear from the radio, watch from foreign movies, and read from English pocketbooks or magazines. We do adaptation of the language considering different purposes. It’s either we need to as a part of our life, or we just want to know it, or it’s just that we want to keep pace with trends out there. Another thing was that, English language is what we Filipino’s use to communicate with others. Others say we shall be fluent in speaking English, so we will not be a shame, but what’s important as I believe, is that we know what’s right with that, and we can associate among others better than others do; though I can say that being fluent as well was good.

Ang wikang Tagalog ay ang ating katutubong wika, bilang isang Pilipino. Karamihan sa atin ay tinuturuan ng wikang ito bilang unang paraan ng pagsasalita at pakikipagkomunika sa iba sa simula ng ating pagkabuhay. Habang tayo’y lumalaki, mas malalim na pag-intindi sa wikang ito ang ating natututunan sa paaralan. Sa ganitong kaugalian, mas lalong nahahasa ang ating kakayahan sa pagsasalita ng Tagalog. Ayon sa mga pagsisiyasat, tayong mga Pilipino ay nahuhumaling at pag lumao’y nahihilig sa ibang lengwahe, subalit sinasabi na bago natin makuha ng lubos ang ibang wika, ay kinakailangang maging lubos ang ating pagkaunawa sa wikang sariling atin.

Bilang isang Pilipino, masasabi kong nararapat na mapaghusay muna ang ating wika bago tayo mabaling sa iba at kumupkop ng ibang wika. Dahil hangga’t hindi natin lubos na naiintindihan ang ating sariling wika, magiging mas mahirap, mas magulo, at mas kumplikadong maunawaan natin ang sa iba. Ibang Pilipino man ay hindi naituring na katutubong wika ang wikang Tagalog dahil naturuan ng iba mula sa pagkakamulat ng mga bibig, sa palagay ko’y maunawaan pa rin nilang dito sila nagmula kung kaya’t dapt nilang paka-igihin pareho at intindhin. Mas gugustuhin kong maging dalubhasa sa aking sariling wika bago pa ang iba. Ako ma’y nagnanais ding matututo ng ibang wika, napagtanto kong mas maganda at mas maiging maging sapat ang aking pagkakaunawa ng aking sarili upang kahit kupkupin ko ang wikang hindi talaga sa akin, ay mas manaig ang aking wikang kinagisnan.

Informal Theme #02